ali - Paradokslar - Hikaye, Hikayeler, Makaleler, Aşk Hikayeleri, Yaşanmış Hikayeler, Sevgi Hikayeleri, Efsane Hikayeleri, Duygusal Hikayeler, Dostluk Hikayeleri, Dini Hikayeler, İslami Hikayeler, Komik Hikayeler, Gerçek Hikayeler.- .::Hikaye, Masal ve Öykü Arşivi::.


Online
Ziyaretçi
4
 

Sitede Ara Webde Ara
Tüm Arananlar
 
 
 
Paradokslar


---------------------------------------------------------------------------
Ali
yazar: Eray DEDİK / edebi /// VAVEYLA© AŞK.. saat:04.49 NO COPY!

Alnına düşen sarı saçlarını geriye doğru attıktan sonra, oturduğu yerden kalkarak cama doğru yürüdü. Hava o kadar soğuktu ki; camı açsa kirpikleri buz kesecekti sanki. Nefesinin sıcaklığıyla camı buğuladıktan sonra tekrar geriye dönerek yatağına uzandı. Birden yaşlı bir kadın gibi soluk soluğa kaldı, çok yorulmuş gibiydi… çok yorulmuştu… sarı saçlarını önüne alarak oynuyor, nefesini düzene sokmak için bağırıyordu: vaveyla aşk! … Vaveyla aşk! ... Vaveyla… vaveyla…

Birden sesi kesildi. Elektrikleri kesilen küçük bir kasabanın konuk olduğu ölüm sessizliğine büründü dudakları. Kıpırdattığında çıkan tatlı sesi, en son O’nu öptüğünde duymuştu ve utancından yanakları pembeleşmişti küçük çocuklar gibi.

Başını, gerisinde duran yastığa doğru bıraktı, haftalardır o kadar çok uyuyordu ki, başını sertçe yastığa koyduğunda; yastıktan uyku tozları yükselmişti sanki. Başucunda duran müzik setine doğru elini keyifsizce uzatırken, tozlu yastık kendini gözyaşlarının ıslaklığına bırakmaya başladı.

İn your head... in your head… vaveyla aşk, vaveyla aşk.. vaveyla aşk!!!

Kerahet zamanı gelmişti, işret yoktu bir tek. Annesi ile babası içerideydi. Onların bencilce davranışları küçük kızlarının yalnızlığına habis yüklettirmişti. Mahmur olan bir tek onlardı aslında. Annesi hiç mi vaveyla aşk dememişti; baktığı masumluğun ellerine dudaklarını kondururken...

Müziğin verdiği rahatlık, . rehavetlik çöktürüyordu omuzlarına. Omuzlarını silkerek yerinden kalktı ve parmaklarının yatakta melodik sesler çıkarmaktan yorulduğunu anlayarak, kollarını göğsünde birleştirerek yere oturdu. Karşısında ayna vardı. Ayna yerde, duvara yaslanmış duruyordu. Bir süre kendisiyle bakıştı. Sonra; sabah kalktığından beri onu takip eden arkadaşına döndü;
“Ne yapmam gerektiğini biliyor musun?”

Onu dinleyen dostu ne diyeceğini bilmiyordu, küçük kızı çok üzgün görüyordu son günlerde. Onun üzülmesini istemiyordu. O çok karamsardı, o çok duygusaldı, çok içine kapanıktı….

Arkadaşı cevap veremeyince, küçük kız sözüne devam etti;
“Galiba sen de bilmiyorsun. Ben sıkıldım artık. Bana yardım et dostum, n’olursun?
“Onu hala seviyorsun galiba.”

Küçük kızın gözleri büyüdü birden. `Sevmek ne kelime? Ben ona tapıyorum. Rayhanıydım ben onun. Öyle diyordu biliyorsun. Galiba şu an; huri kızlarıyla birlikte, beni unutmuş olsa gerek.”
“Biliyorum dostum da, rayhan ne demek hala söylemedin bana.”
“O da söylememişti.” dedi gülerek. “ Bayrak sancağı demekmiş, galibiyet demekmiş.” diye ekledi dudaklarını bükerek.
“Yani sana aşk galibiyetim diyordu. Çok romantik.”

Küçük kızın gözleri birden dolmaya başladı, dostu yine sinir krizi geçirmesinden korktu. Küçük kız bağırmaya başladı. Vaveyla aşk diye.. yine bağırıyordu..

“Vaveyla ne demek? Onu da mı o söyledi?”

Hıçkırıklar içinde açıklama yapmaya çalışıyordu küçük kız, ağlamamaya çalışarak, dostu kalbini tutuyordu. Ardından göz kapaklarına parmaklarını dokundurarak, gözyaşlarının dışarı çıkmasına engel oldu ve sarıldılar birbirlerine uzun süre. Küçük kız, dostunun kulağına fısıldadı;
“Vaveylanın ne olduğunu söylemedi.. Söyleyemedi. Öğrenmekten korkuyorum. Beni duysun o gelsin söylesin diye bağırıyorum. Çığlıklar atıyorum. Fakat vaveylanın ne demek olduğunu öğrenmek istemiyorum. Asla da öğrenmeyeceğim.”
“Canım dostum benim. Seni çok seviyorum. Artık n’olursun üzülme?”

Küçük kız bu laflardan nefret ediyordu. Sanki birisi üzülme dediğinde, o da üzülmeyecekti. Dostu sözüne devam etti; “ odandan çıkmalısın artık, yoksa annenler şüphelenmeye başlayacak.”

Küçük kızın gözleri birden nefret kanamaya başladı;
“Şüphelensinler, öğrensinler! Umurumda değil! Anlıyor musun umurumda değil.”
“Bari bana bağırma . dostum, senden başka kimsem yok benim.”
Küçük kız üzülmüştü ona bağırdığı için;
“Özür dilerim.”dedi kollarını göğsüne doğru bastırarak.Ardından kollarına baktı küçük kız ve dostuna bir soru yöneltti; “Yüreğimiz nerede?”
“Hissettiğin yerdedir dostum?”

Küçük kız başını sallayarak oturduğu yerden kalktı ve yataktan yastığını alarak dolaba girdi. Kapıyı içeriden kapatarak karanlıkta . sessiz bir şekilde etrafına bakıyordu. Her şey simsiyahtı, görecek bir şey yoktu ama düşünecek çok şey vardı. Dostunun sorularını yine de duyabiliyordu;
“Orada artık seni duymaları imkânsız. Sadece yüreğin duyar zaten. Seni üzmek istemiyorum ama sormak zorundayım; neden ayrılmıştınız?”

Fısıldayarak konuştu küçük kız, fakat artık ağlamıyordu. Belki de dolaptan . duyulmuyordu hıçkırık sesleri; “ O da bilmiyordu.”
“Nasıl yani? “ dedi şaşırmış bir ses tonuyla.
“Suç onundu aslında, bunu ona da söyledim ama kabul etmedi. Fakat suçlu oydu!”
“Emin misin dostum? O sana deli gibi aşıktı. Senin için yazı yazıyordu. Şarkılarını sana yapıyordu. Öyle değil mi prenses?”
“Prenses deme bana!” diyerek büyük bir kızgınlıkla dolaba vurdu.
“Ne yapıyorsun annen duyacak şimdi.”
“Lütfen sus artık, lütfen. O öldü. Prenses de öldü, rayhan da!”
“Ya vaveyla?”
“O aşk. O benim yaşattığım aşkım.”
“Saçmalıyorsun. Vaveyla da edebinin sözüydü, rayhan da. Rayhan öldü, vaveyla da öldü ve edebi de öldü.”

Küçük kızın gözleri alevlendi. Delirmiş gibi bakıyordu. Aynaya doğru yürüdü ve aynada duran kendisine bakmaya başladı. Dostu söylediği sözden sonra nedamet duygusunu yemeye başlamış olacak ki, merak ve korku yüzünden yerinde duramıyordu.

Küçük kız avazı çıktığı kadar “VAVEYLAA AŞKKK! VAVEYLAA AŞK!!” demeye başladı. Kollarını göğsüne sıkıca bastırıyordu. “DEFOL BURDAN. DOSTUM DEĞİLSİN SEN BENİM! PRENS DE ÖLDÜ EDEBİ DE. DEFOLUN. İSTEMİYORUM SİZİ. VAVEYLA AŞK, VAVEYLAAAA..” diye bağırırken camların kırılacağından korkmuş gibi bir hali olan annesi odaya girdi ve “neler oluyor burada?” diye endişeyle sordu.

Küçük kız kollarını ani bir refleksle göğsünden çekti.

“Ne saklıyorsun orada? Bu cam niye açık? Buz gibi içerisi.” dedi annesi hayretle.
Küçük kız korkudan alt dudağını ısırdı. Annesi ona doğru yaklaşmaya başladı.
“Onu alma benden anne, n’olur. Ben ona bağırıyorum ama o benim gerçek dostum.Ondan başka kimsem yok. N’olur…” diye yalvarmaya başladı.

Annesi ne diyeceğini bilmiyordu. Şaşkınlık içerisindeydi ama sormak zorundaydı; “Nerde dostun? ”
“Görmedin mi girdiğinde. Kollarımın altındaydı ama seni görünce camdan dışarı kaçtı!` diyerek cama doğru koştu.
“Kimdi o ?” diye sordu annesi, artık korkmaya başladı ve kızının saçmaladığını düşünüyordu. Sözüne devam etti.
“Kes artık şunu! Şu saçmalığa son versen iyi olur!” diyerek camı kapattı ve odanın kapısını kilitleyerek dışarı çıktı. “Baban geldiğinde konuşacağız bu konuyu.”

Küçük kız annesi dışarı çıktığında tekrar kollarını göğsünde birleştirdi ve devam etti konuşmaya;
“Dostum benim, tek arkadaşım... senin yerini söylemedim. Camdan kaçtığını söyledim.Eğer senin yüreğimde olduğunu söyleseydim, annem seninle konuşmama izin vermezdi.İyi ki çıkıp camı açmışsın.”
“İyi de ben camı açmadım ki?”
“Kim açtı o zaman?”
“Vaveylanın dışarı çıkıp uçması gerekiyordu herhalde.”

Küçük kız birden dizlerinin üzerine çöktü, belki de şaşkınlığın yüksek gücüyle düşmüştü.
“AMAN TANRIM. VAVEYLA AŞK!... şimdi anlıyorum bunun anlamını dostum..

-

*Vaveylanın anlamını buraya yazmıyorum,burdan bakın :
http://www.tdk.org.tr/TR/SozBul.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF4376734BED947CDE&Kelime=vaveyla

Ekleyen: Eray DEDİK - 21.08.2009 - 3425 Okuma - 4 Yorum
« Önceki Sonraki »
Bu Hikaye Hakkında Ne Düşünüyorsunuz?
 
Bu Hikaye İçin Yorum Yapılmadı. İlk Olmak İster misin?
İsminiz
E-Mail
Yorum
Guvenlik Kodu: 94217 lütfen güvenlik kodunu girin.
 
.

Paradokslar
Vaveyla.
Ali
Fatih Sultan Mehmet'ten
Osman Yüksel Serdengeçti'
Hidrojen Ve Oksijen
Yağmur
Renklerin Karışımı
Aristodan
Müfettiş Paradoksu
Ağanın Atları
Hızlı Kaplumbağa
Parite Olayı
Tüm Paradokslar
 
 
Copyright © 2007 SiirveHikaye.com Her Hakkı Saklıdır. SiirveHikaye | Hikaye Arşivi | Bize Ulaşın
0.0333 saniyede üretildi. //V3.1

Dostlarımız: Buraya sığmayacak kadar çoktur, fakat hepsi gönlümüzdedir. 
Link Değişimleri Başka Bir Sayfada Gösterilmektedir. Sayfaya gitmek için TIKLAYIN